ablamla beraber bizim havludaki karacerüve çıktık ben güzel güzel çatıya basarak erük yemeye çalışıyorum ablamda ben en çıngılına çıkarım diyip beni çatlatıyor.neyse çıkarken dedimki abla bak o dala basma o dal çürük bana bişey olmaz diyor başka bişey demiyor.hatta yediği eriklerin çekirdeklerini kafama atıp beni çatlatıyor.neyse tam üç kez uyardım gene bana bişey olmaz diyor ben çıngılına çıkarım ağacın diyor tam ablam o dala tekrar basacak dur basma o dal çürük dememe kalmadan ablam ağacın dibini boyladı gülüyorum ama bir taraftan merakla bakıyorum kocaman ağaç ablam dibinde kıvranıyor ahmet abim geldi ablam ağya kalkamıyor canımbabaannem çocuğum çocuğum diye dizini döverek havluya koşmaya çalışıyor neyse ahmet abim aldı ablamı eve götürdü. bir baktıkki ablamın bütün karnını darabalar yüzmüş.allahtan kıl payı bunu allattık.sadece büyük sözü değil küçüklerinde sözü dinlenmeli.