İNANDIĞIMIZ DEĞERLER UĞRUNA SEVGİNİN GÜCÜ
Sevmek sözcüğünü dilime,tarifini satırlarıma dökebilmek için aldım kalemimi elime;
Hepimiz hemfikiriz değilmi?
Sevginin yaşamımızda merkezi bir yol üstlendiğine,mutluluğa huzura ,başarıya giden her yolda başı çektiğine,Leylanın Mecnun için çölleri aşması,Ferhat’ın Şirin için dağları delmesine;
Severiz her şeyi sebepsizce.İnsanları,hayvanları, doğayı, canlı cansız var olan her şeyi severiz.Ancak nedir bu sevgi bir türlü tarifini yapamayız.Sevmek şudur diyemeyiz.Ama bilirizki onunla geliriz her şeyin üstesinden.Felaketlere karşı kenetlenir,kötülüklere karşı koyar,iyiliklere kucak açarız.Bu duyguyla evimizde ailemiz,okulumuzda geleceğimiz,gençliğimizde hayallerimiz şekillenir.Ne kadar örneklerle süsleyerek tarif etmeye çalışsamda sonu bir türlü gelmez.Noktayı asla koyamam.Ama derimki sevelim dostlar,nefes almak için,yaşamak için,başarmak için son nefese kadar sevelim.29 yıllık yaşantımda hep sevdim,sevdiğim her şeyi kazandım,kazandıklarım uğruna ayaktayım.Şuanki yaşamımın temelini atan ve hayatımın sonuna dek vefayı borç bildiğim o iki büyük ulu çınara Feyzan Yılmaz ve Kenan Önday’a küçücük yüreğimdeki kocaman sevgiyi gönderiyorum.Sevmeyi Ulu çınarlarımdan öğrendim.Ve bildimki Ulu çınarlar fırtınalı diyarlarda yetişir.Onlar sayesinde topladım hayallerime giderken ayağıma takılan çakıl taşlarını.Hayatımda her ne olursa olsun başımı dik tutmayı,her daim ayakta kalmayı.Şimdi yüreğime ektikleri sevgi tomurcukları sayesinde adım adım ilerliyor,yeni nesiller yetiştiriyor ve umut ekiyorum geleceğime.Şuanki öğrencilerinize sesleniyorum.Belki varlıktan belkide yokluktan ilim uğruna ayağınıza takılan çakıl taşları varsa ki mutlaka olacak ,bilinki o koca çınarlar ve onların yetiştirdikleri biz fidanlar her zaman yüreğiniz kadar yakınınızda .Şuan yanlarında olup o öpülesi ellerine sarılıp doya doya öpmek o büyük hasretle boyunlarına sarılmak yılların özlemini gidermek için neler vermezdim bir bilseniz.Gözlerinin içinde parlayan hayatı okumak , o sihirli parmakların ucundaki gerçeği tekrar görmek için çocuk olmak vardı.

Hayata sevgiyle bakın kardeşlerim.Kaldırın gözlerinizdeki perdeyi.Bir gün arkanıza dönüp baktığınızda keşke dememek için sevin ,sevdirin.Düşüncelerimi aktarmaya çalıştığım bu yazımda yazım hatalarımdan dolayı öğretmenlerime,anlatım hatalarımdan dolayı kardeşlerime, bana hislerimi ve özlemlerimi sunma zevkini tattıran sitemize özrü bir borç bilirim.

Ömrünüz boyunca gözünüzün sadece gökkuşağının yedi rengini görmesi temennisiyle,

Hoşçakalın

GÜLVEREN